31/12/15


Θυρεοειδής και εγκυμοσύνη

THYROID AND PREGNANCYΘυρεοειδής και εγκυμοσύνηΈνα σύντομο άρθρο με βασικές οδηγίες για την έγκυο καθώς πρόσφατα συνειδητοποίησα ότι όλες οι έγκυες έχουν ακούσει για το θυρεοειδή αλλά δεν υποψιάζονται το θεμελιώδη ρόλο που παίζει στην καλή έκβαση μίας εγκυμοσύνης- στο μυαλό μας το συνδυάζουμε με γυναίκες μεγαλύτερης ηλικίας.

Θυρεοειδής και κύηση υπό φυσιολογικές συνθήκες

Οι τιμές ολικής Τ3 και Τ4 αυξάνονται λόγω κύησης.
Η fT4 δεν επηρεάζεται, άρα είναι πιο αξιόπιστη.
Η τιμή της TSH μπορεί να μειωθεί ή και να αυξηθεί το 1ο τρίμηνο, δεν είναι αξιόπιστη εξέταση στην κύηση.
Η αυξημένη χοριακή μπορεί να διεγείρει το θυρεοειδή και να αυξηθεί η Τ4 και να δημιουργήσει εικόνα υπερθυρεοειδισμού, ειδικά σε συνδυασμό με κλινική εικόνα υπερέμεσης. Σε έντονους εμετούς 1ου τριμήνου, ελέγχουμε το θυρεοειδή.
Η έγκυος έχει αυξημένες ανάγκες ιωδίου και στα συνήθη πολυβιταμινούχα σκευάσματα για την κύηση καλό είναι να περιλαμβάνεται και ιώδιο ημερήσιας δόσης 150 mg.

Υποθυρεοειδισμός- θυρεοειδής που υπολειτουργεί

Πολύ πιο συχνός στις γυναίκες.
Η πιο συχνή αιτία είναι η θυρεοειδίτιδα Hashomoto, που είναι αυτοάνοσης αιτιολογίας φλεγμονή του θυρεοειδή
Τα συμπτώματα (καταβολή, αύξηση βάρους, τριχόπτωση, ξηρό δέρμα, δυσκοιλιότητα) έτσι κι αλλιώς παρατηρούνται στην κύηση.
Η βραδυκαρδία και η μη ανοχή στο κρύο μπορεί να θέσουν σαφή υποψία υποθυρεοειδισμού.
Παίζει ρόλο το κληρονομικό ιστορικό.
Επηρεάζει 1 στις 100 κυήσεις.
Όταν προϋπάρχει, σχετίζεται με υπογονιμότητα και κίνδυνο αποβολής.
Οι γυναίκες με υποθυρεοειδισμό συχνά έχουν μεγάλους (αραιούς) κύκλους και πολύ αίμα στην περίοδο.
Η κύηση καθαυτή δεν τον επιδεινώνει.
Εφόσον έχει γίνει έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία δεν βλάπτει έγκυο και έμβρυο.
Ο σοβαρός υποθυρεοειδισμός στην κύηση σχετίζεται με κίνδυνο αποβολής (ακόμα και ο υποκλινικός υποθυρεοειδισμός με θετικά αντισώματα στη εξέταση αίματος σχετίζεται με αποβολές).
Επίσης σχετίζεται με αναιμία της εγκύου, προεκλαμψία, αποκόλληση πλακούντα, αιμορραγία μετά τον τοκετό, συγγενείς ανωμαλίες του εμβρύου, νευροαναπτυξιακές διαταραχές.
Η θεραπεία-ρύθμιση γίνεται με λήψη δισκίων θυροξίνης (Τ4) κατά την κύηση.
Η λήψη Τ4 από την έγκυο περνά ελάχιστα τον πλακούντα και τυχόν παραπάνω δόση δεν μπορεί να βλάψει το μωρό.
Στο 1ο τρίμηνο ελέγχουμε και βελτιστοποιούμε τη δόση που πρέπει να λαμβάνει η έγκυος.
Παρατηρείται συσχέτιση μεταξύ αρρύθμιστου υποθυρεοειδισμού στην κύηση και χαμηλού δείκτη IQ αργότερα στο παιδί.
Στη λοχεία μπορεί η δόση Τ4 να πρέπει να μειωθεί- ο Ενδοκρινολόγος θα ζητήσει επανέλεγχο.

Διαταραχές Θυρεοειδούς-Συμπτώματα
Διαταραχές Θυρεοειδούς-Συμπτώματα

Θυρεοειδίτιδα της λοχείας

Αφορά σε 5-11% των γυναικών στη λοχεία.
Λιγότερο πιθανό να εκδηλωθεί όταν ο θυρεοειδής ελεγχθεί και ρυθμιστεί κατά την κύηση.
Πολύ συχνότερη όταν προυπάρχουν αυξημένα αντι-θυρεοειδικά αντισώματα anti-TPO, τότε η πιθανότητα εκδήλωσης είναι 50-70%.
Εμφανίζεται 3-4 εβσομάδες μετά τον τοκετό.
Μπορεί να έχει αρχικά υπερθυροειδική φάση (λόγω της φλεγμονής) και εν συνεχεία, καθώς ο θυρεοειδής εξαντλείται, να εξελιχθεί σε υποθυρεοειδική.
Στο 50% των περιπτώσεων θα υπάρχει εμφανής κλινικά διόγκωση του θυρεοειδούς (βρογχοκήλη).
Πιο συχνή σε διαβητικές ασθενείς.
Συνήθως χρειάζεται θεραπεία η υποθυρεοειδική φάση.
Αποτελεί σημαντικό προδιαθεσικό παράγοντα για μόνιμο πρόβλημα με το θυρεοειδή στο μέλλον.
Θυρεοειδής αδένας
Θυρεοειδής αδένας

 

Υπερθυρεοειδισμός

Αφορά σε 1 στις 500 εγκύους.
Απώλεια βάρους, τρόμος, εφίδρωση, επίμονη ταχυκαρδία, βλεφαρόπτωση, εξόφθαλμος.
Οφείλεται στην αυτοάνοσης αιτιολογίας Νόσο του Graves στο 95% των περιπτώσεων και συνήθως προϋπάρχει της κύησης.
Επιδείνωση μπορεί να παρατηρηθεί στο 1ο τρίμηνο και στη λοχεία. Το 2ο και 3ο τρίμηνο συχνά σημειώνεται βελτίωση.
Ο σοβαρός υπερθυρεοειδισμός καταστέλλει την ωορρηξία και προκαλεί υπογονιμότητα. Στην εγκυμοσύνη προκαλεί αυξημένο κίνδυνο αποβολής, διαταραχή της ανάπτυξης του εμβρύου, προεκλαμψία και πρόωρο τοκετό.
Σε αρρύθμιστα περιστατικά υπάρχει ο κίνδυνος της λεγόμενης θυρεοτοξικής κρίσης με έντονη ταχυκαρδία, υπέρταση και καρδιακή ανεπάρκεια της εγκύου, πυρετό, νευρολογικές διαταραχές, εισαγωγή σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας.
Κακή ρύθμιση, ειδικά κατά το 3ο τρίμηνο, μπορεί να προκαλέσει θυρεοτοξίκωση και του εμβρύου-νεογνού, με σοβαρή κλινική εικόνα του νεογέννητου.
Η ρύθμιση γίνεται με φάρμακα με τεκμηριωμένη ασφάλεια κατά την κύηση. Η προπυλθειουρακίλη χρησιμοποιείται με ασφάλεια το 1ο τρίμηνο και η μεθιμαζόλη το 2ο και το 3ο.

Αλέξανδρος Καλογερόπουλος

29/12/15


Δυστοκία ώμων

Μία σειρά από άρθρα που αφορούν στη διαχείριση δύσκολων μαιευτικών περιστατικών. Αποτελούν ανάλυση και κατευθυντήριες οδηγίες μαζί. Τα σταχυολόγησα και συνέθεσα με βάση τη διεθνή βιβλιογραφία, κατόπιν παραίνεσης από το Επιστημονικό Συμβούλιο του Ιασώ, για να αποτελέσουν και πρωτόκολλα διαχείρισης της Κλινικής και της Αίθουσας Τοκετών. Καθώς τα ολοκληρώνω, τα παραθέτω και εδώ ως χρήσιμη γνώση, κυρίως για συναδέλφους ιατρούς. Είναι όμως αρκετά ευανάγνωστα και κατανοητά και από μη ιατρικό κοινό.
Με ευχαριστίες στην επιστημονική κοινότητα του Ιασώ και ιδιαίτερα στον Καθηγητή Κο Διακομανώλη για την εμπιστοσύνη.
Αλέξανδρος Καλογερόπουλος
……………………………………………………………………………………………………………………………….
ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΔΥΣΤΟΚΙΑΣ ΩΜΩΝ
ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Αποτελεί τον εφιάλτη των μαιευτήρων. Παρά τη χαμηλή συχνότητα αποτελεί παράγοντα μεγάλης νοσηρότητας για τη μητέρα και το νεογνό.
Αν και έχει τεκμηριωθεί η παρουσία παραγόντων κινδύνου , εντούτοις παραμένει απρόβλεπτη μαιευτική επιπλοκή, χωρίς κοινά αποδεκτούς αλγορίθμους αντιμετώπισης
Ακόμα και όταν αντιμετωπισθεί με ορθούς χειρισμούς αποτελεί μία από τις πλέον συχνές αιτίες νομικών αγωγών στη μαιευτική, καθώς συχνά σχετίζεται με μόνιμες βλάβες για το νεογνό και επιπλοκές για τη μητέρα.
Ορίζεται ως ο τοκετός που απαιτεί πρόσθετους μαιευτικούς χειρισμούς για να απεγκλωβιστούν οι ώμοι, όταν ήπια προς τα κάτω έλξη δεν φέρει αποτέλεσμα.
Οφείλεται στην δυσκολία του πρόσθιου ή σπανιότερα του οπίσθιου ώμου να περάσει πίσω από την ηβική σύμφυση ή μπροστά από το ακρωτήριο του μαιευτήρα.
Στην τυπική εμφάνιση η δυστοκία ώμων προμηνύεται από το «σημείο της χελώνας». Μόλις γεννηθεί το κεφάλι του νεογνού, υποχωρεί πιεστικά έναντι του περινέου.
Προτείνεται ως πιο αντικειμενικός ορισμός η καθυστέρηση της γέννησης του σώματος έναντι της κεφαλής άνω των 60 δευτερολέπτων και/ή η ανάγκη εφαρμογής μαιευτικών χειρισμών.
Η επίπτωση φέρεται να ποικίλει και να κυμαίνεται μεταξύ του 0.58% and 0.70% των τοκετών.
ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ
Παράγοντες κινδύνου αναγνωρίζονται:
-πριν τον τοκετό (ιστορικό δυστοκίας ώμων, μακροσωμίας >4,5 kg, σακχαρώδης διαβήτης, δείκτης μάζας-σώματος μητέρας >30 , μεγάλη αύξηση βάρους κατά την κύηση).
-κατά τον τοκετό (παράταση πρώτου και δεύτερου σταδίου, ανάγκη χρήσης οκυτοκίνης, υποβοηθούμενος τοκετός, οξύς τοκετός).
Η διάγνωση της εμβρυικής μακροσωμίας είναι μη αξιόπιστη, γίνεται πάντως αποδεκτή η χρήση βάρους 4.5 κιλών ως όριο διάγνωσης μακροσωμίας, καθώς από αυτό το βάρος σημειώνεται οξεία αύξηση νοσηρότητας για μητέρα και έμβρυο.
O σακχαρώδης διαβήτης επιφέρει αύξηση κινδύνου (Χ6) για δυστοκία ώμων σε σχέση με το γενικό πληθυσμό, με σχετικά αυξημένη και τη νοσηρότητα για το νεογνό.
ΠΡΟΛΗΨΗ
Ο υπέρηχος στο 3ο τρίμηνο έχει ευαισθησία μόλις 60% για τη διάγνωση μακροσωμίας (άνω των 4,5 kg).
O έλεγχος παραγόντων κινδύνου θα προβλέψει μόνο το 16% των περιστατικών με νεογνική νοσηρότητα. Υπάρχει συσχέτιση μεταξύ βάρους εμβρύου και δυστοκία ώμων, αλλά δεν αποτελεί αξιόπιστο προγνωστικό δείκτη καθώς το βάρος του εμβρύου δεν μπορεί να εκτιμηθεί αξιόπιστα αλλά και επειδή η μεγάλη πλειοψηφία νεογνών>4.5 kg δεν εμφανίζουν δυστοκία ώμων.
Επιπλέον, 48% των τοκετών που θα επιπλακούν από δυστοκία ώμων, αφορούν σε νεογνά με βάρος <4000 g.
Η πρόκληση τοκετού δεν θα μειώσει την επίπτωση δυστοκία ώμων σε έγκυες με υποψία μακροσωμίας, χωρίς διαβήτη κύησης.
Shoulder dystociaΗ πρόκληση τοκετού μπορεί να μειώσει την επίπτωση δυστοκία ώμων σε έγκυες με διαβήτη κύησης.
Η προγραμματισμένη καισαρική τομή μπορεί να μειώσει την πιθανή νοσηρότητα σε κυήσεις με προϋπάρχοντα διαβήτη ή διαβήτη κύησης με πιθανό βάρος εμβρύου άνω των 4.5 kg.
Το ιστορικό δυστοκίας ώμων αυξάνει τον κίνδυνο για την επόμενη κύηση 10 φορές σε σχέση με το γενικό πληθυσμό.

ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ
Η σχετιζόμενη μητρική νοσηρότητα είναι αυξημένη, με κίνδυνο αιμορραγίας τρίτου σταδίου (11%) και τρίτου και τέταρτου βαθμού ρήξεις του περινέου (3.8%). Η επίπτωση αυτών δεν επηρεάζεται από το είδος ή τον αριθμό των μαιευτικών χειρισμών κατά τη δυστοκία ώμων. Επίσης αναφέρονται ρήξη κόλπου και τραχήλου καθώς και ατονία της ουροδόχου κύστης. Λύσεις «απελπισίας» όπως ο χειρισμός Zavanelli και η συμφυσιοτομή σχετίζονται με σοβαρή μητρική νοσηρότητα.
Η κάκωση βραχιονίου πλέγματος αποτελεί την πιο σημαντική νεογνική επιπλοκή, στο 2.3% – 16% των τοκετών με δυστοκία ώμων. Φαίνεται ότι η επίπτωση δεν επηρεάζεται από το βαθμό εμπειρίας του ιατρού. Στην πλειοψηφία τους υποστρέφουν χωρίς μόνιμη βλάβη, με λιγότερο των 10% να οδηγούνται σε μόνιμη δυσλειτουργία του βραχιονίου πλέγματος.
Μια σημαντική μειοψηφία περιστατικών αφορά σε κάκωση που επισυμβαίνει στη διάρκεια καισαρικής τομής και μάλιστα χωρίς αναφερόμενη δυσκολία ή επιπλοκή.
Όταν εξετάζεται περιστατικό δυστοκία ώμων νομικά είναι σημαντικό να έχει τεκμηριωθεί αν αφορούσε στον πρόσθιο ή τον οπίσθιο ώμο κατά τον τοκετό, καθώς κάκωση του πλέγματος του οπίσθιου ώμου είναι απίθανο να οφείλεται σε κακό χειρισμό του ιατρού.
Το 47% των νεογνών που κατέληξαν σε τοκετό με δυστοκία ώμων, πέθαναν μέσα στα 5 λεπτά από τη γέννηση της κεφαλής. Σε μεγάλο ποσοστό αυτών βέβαια, προϋπήρχε παθολογικό καρδιοτοκογράφημα.
Αναφέρεται ελάχιστη επίπτωση υποξικής ισχαιμικής βλάβης αν το χρονικό αυτό διάστημα δεν ξεπεράσει τα 5 λεπτά.
Το pH του αίματος στον ομφάλιο λώρο μειώνεται κατά 0.04 μονάδες ανά λεπτό μετά τη γέννηση της κεφαλής. Επομένως εκτιμάται ότι μετά το διάστημα 4 με 5 λεπτών από τη γέννηση της κεφαλής μέχρι να γεννηθούν οι ώμοι, μπορεί να επισυμβεί σοβαρή οξέωση και νεογνική βλάβη και θάνατος.

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ
Έγκαιρη διάγνωση. Εμφάνιση “σημείου χελώνας” με εμφάνιση μόνον του προσώπου και μη ορατά πηγούνι και αυχένα. Έλεγχος ώμων βάσει της θέσης της κεφαλής- ποιος (δεξιός ή αριστερός) είναι πρόσθιος υπό την ηβική σύμφυση και ποιος ο οπίσθιος.
Κλήση στην Προϊσταμένη για δυστοκία ώμων και οδηγία στη Μαία για μέτρηση του χρόνου με ανακοίνωση στο τέλος κάθε λεπτού. 0:00
Συνοδός κλήση στη ΜΕΝΝ για παρουσία Νεογνολόγου και Αναισθησιολόγου για έλεγχο αναλγησίας. 0:00
Επέκταση περινεοτομής. Οδηγία στη γυναίκα να μην εξωθεί πλέον και αποφυγή κάθε πίεσης στον πυθμένα. 0:00-0:01
Τοποθέτηση των μηρών επάνω στην κοιλιά της επιτόκου (πλήρης κάμψη ισχίων) (Χειρισμός McRoberts).
Η Προϊσταμένη στέκεται ιδανικά στην πλευρά της πλάτης του νεογνού και ασκεί αυξομειούμενη πλάγια πίεση στην υπερηβική χώρα, ενώ ο ιατρός ασκεί συνοδό ήπια έλξη της κεφαλής προς τα κάτω, σεβόμενος τον άξονα της σπονδυλικής στήλης. Ο χειρισμός, αν γίνει σωστά, θα επιτύχει σε άνω του 90% των περιπτώσεων. 0:01-0:02
Επί αποτυχίας του χειρισμού ΜcRoberts:
Oι κάτωθι 4 πιθανοί χειρισμοί μπορούν να γίνουν με διαφορετική χρονική αλληλουχία αναλόγως της ευκολίας πρόσβασης στους ώμους, σε συνολικό πάντως διάστημα 3 λεπτών.
Χειρισμός Rubin με δακτυλική πίεση πάνω στην οπίσθια επιφάνεια του πρόσθιου ώμου. Ταυτόχρονη κλήση προς έμπειρο συνάδελφο άμεσα διαθέσιμο στην Αίθουσα. 0:02-0:03
Επί αποτυχίας του χειρισμού Rubin, συνέχιση αυτού με ταυτόχρονη όμως πίεση στην πρόσθια επιφάνεια του οπίσθιου ώμου (χειρισμός Woods). 0:03-0:04
Χειρισμός ανάστροφου Woods με πίεση στην οπίσθια επιφάνεια του οπίσθιου ώμου 0:03- 0:04
Απόπειρα γέννησης του οπίσθιου άνω άκρου (προσέγγιση της εσωτερικής πλευράς του αγκώνα και κάμψη για να κατέλθει ο πήχυς) με επίβλεψη από έμπειρο συνάδελφο. 0:04-0:05
O συνάδελφος επίσης επιχειρεί την γέννηση του οπισθίου άκρου 0:05-0:06
Ύστατοι χειρισμοί: Κάταγμα κλείδας και πίεση στο σύστοιχο ώμο και επί αποτυχίας χειρισμός Zavanelli (επαναφέρουμε το κεφάλι στη θέση με την οποία αρχικώς φάνηκε -π.χ. προσθία- και εν συνεχεία το κάμπτουμε) και επανατοποθετούμε την κεφαλή εντός του κόλπου με συνοδό χορήγηση μυοχάλασης, κατευθύνοντας τη γυναίκα προς κατεπείγουσα καισαρική τομή.

8/1/15

Αιμορραγίες μετά τον τοκετό- παρουσίαση Αλ.Καλογερόπουλου στο Ιασώ

Στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα του Ιασώ για το 2014-15, παρουσίασα μαζί με το συνάδελφο Κο Σπύρο Δημητρόπουλο και την Προϊσταμένη της Αίθουσας Τοκετών Κα Αγγελική Μπέκα τα νεώτερα δεδομένα για την αιμορραγία μετά τον τοκετό.

Η παρουσίαση μου αυτή αποτελεί κατά κάποιο τρόπο φυσική συνέχεια της περσινής “Διαχείρισης του χρόνου στην Επείγουσα Μαιευτική”, δημιουργώντας κατά κάποιο τρόπο μία “παράδοση” παρουσιάσεων μου στην Επείγουσα Μαιευτική Υψηλού Κινδύνου.

Πρόκειται για τον απόλυτο εφιάλτη της μαιευτικής, κύριο αίτιο μητρικής θνησιμότητας και επώδυνη υπενθύμιση ότι ο τοκετός δεν είναι ένα ανέμελο φυσιολογικό γεγονός. Η πρόληψη και η σωστή διαχείριση μειώνει δραματικά τις επιπλοκές και τους θανάτους, απαιτεί όμως εξαιρετικό βαθμό εγρήγορσης του ιατρού και άψογο συντονισμό με το προσωπικό στην Αίθουσα Τοκετών.

Η ομιλία, με εξαίρεση κάποια σημεία, είναι κατανοητή και για τον πολύ κόσμο και σας προτείνω να την παρακολουθήσετε στην επίσημη σελίδα του Ιασώ στο youtube στη θέση

http://www.youtube.com/watch?v=g0eDz5haGFk

και, αν θέλετε να αποφύγετε τις αρχικές εισηγήσεις, κατευθείαν στο

http://www.youtube.com/watch?feature=player_detailpage&v=g0eDz5haGFk#t=274

Αλέξανδρος Καλογερόπουλος

2/2/14

Επείγοντα κατά τον τοκετό και την καισαρική τομή- διαχείριση του πολύτιμου χρόνου


ak iaso

Παρουσίαση από τον Αλέξανδρο Καλογερόπουλο στο Ιασώ (10/1/14) με έμφαση στη σωστή διαχείριση του χρόνου, που είναι συχνά ελάχιστος, στην επείγουσα μαιευτική.







Θα τη βρείτε στο youtube, στη διεύθυνση:        
https://www.youtube.com/watch?v=0g8vT8qXMPw&feature=youtu.be

ak iaso 2ak iaso 3

8/2/13

Επισκληρίδιος και τοκετός, μια τεκμηριωμένη ανάλυση




Λίγα λόγια για την επισκληρίδιο καθώς τόσα χρόνια μετά την καθιέρωση της στο χώρο της μαιευτικής αναλγησίας, με τεκμηριωμένη ασφάλεια και αποτελεσματικότητα, παραμένει άγνωστη ως μέθοδος και αντιμετωπίζεται με καχυποψία. Παρουσιάζω τα κύρια σημεία στα ελληνικά συνοδεύοντας τα με επιστημονική τεκμηρίωση στα αγγλικά από πρόσφατα άρθρα της ιατρικής βιβλιογραφίας με κυριότερο ένα άριστο review δημοσιευμένο στο  Medscape Reference: Labor and Delivery, Analgesia, Regional and Local Author: Hemant K Satpathy, MD; Chief Editor: Alex Macario, MD, MBA/ Updated: May 9, 2011, στην ιστοσελίδα: http://emedicine.medscape.com/article/149337-overview#a01 
 
Περιγράφω όλα τα πλεονεκτήματα αλλά και όλες τις επιπλοκές, ακόμα και τις πλέον σπάνιες.

Η επισκληρίδιος είναι η αποτελεσματικότερη μέθοδος αναλγησίας στον τοκετό.
 
 Epidural analgesia is the most effective form of pain relief in labor[16, 17, 18, 19, 20, 21] and is used by most laboring women in United States.[22]
 
Η επισκληρίδιος δεν αυξάνει την πιθανότητα καισαρικής.
  The rate of cesarean delivery remains unchanged.[51]
 
 Δεν βλάπτει το μωρό, αντιθέτως σε συνθήκες επείγουσας καισαρικής του κάνει καλό.
  Infant outcome: No difference is observed in 5-minute Apgar score < 7.  No difference is observed in cord blood pH level.
Besides providing analgesia in labor, regional analgesia may facilitate atraumatic vaginal delivery of twins, preterm neonates, and neonates with breech presentation. General Anesthesia Increases Adverse Outcomes in Urgent Cesarean Delivery CME News Author: Ricki Lewis, PhD CME Author: Laurie Barclay, MD CME Released: 07/05/2012; Valid for credit through 07/05/2013
Babies exposed to GA during urgent delivery by cesarean delivery are more likely to experience adverse outcomes than those exposed only to RA, according to a study published online June 8 in the Australian and New Zealand Journal of Obstetrics and Gynaecology.
 Past studies have indicated that RA is safer for the mother than GA, but anesthesiologists must consider the benefit of GA in shortening labor, the authors write. This study indicates that RA is associated with better outcomes for the neonate, and therefore may be less risky than GA for this reason.


 
Μπορεί να προκαλέσει παροδική υπόταση στη έγκυο.
 Cardiovascular toxicity may include hypertension, tachycardia, cardiac arrhythmia, cardiac arrest, or (commonly) hypotension.
Hypotension, a common complication, develops soon after injection of local anesthetics. Because of the speed of the onset of regional block, it is seen more often with spinal block (25-67%) than with epidural block (8.5-9% in women with prior hydration or fluid bolus; 28-31% in women without prehydration).[21, 31, 32, 33, 34] In patients with diminished intravascular volume (eg, preeclampsia, antepartum bleeding, dehydration) regional block is more highly associated with hypotension. Use of opioids alone usually does not produce hypotension. Recent use of ultra low dose of local anesthetics has lowered the incidence of hypotension.[35]
 
Βοηθάει την αιμοδυναμική ισορροπία της εγκύου με προεκλαμψία ή άλλες ιατρικές επιπλοκές.
  It also helps control blood pressure in women with preeclampsia by alleviating labor pain, and it blunts the hemodynamic effects of uterine contractions and the associated pain response in patients with other medical complications.
 
Μπορεί να γίνει νωρίς στον τοκετό χωρίς αυτό να επηρεάσει την εξέλιξη του.
  Delaying the administration of epidural analgesia until labor is well established is reasonable. However, withholding analgesia until the patient has achieved an arbitrary cervical dilatation during the first stage of labor is unnecessary. In fact, timing of epidural placement has no effect on cesarean rate, fetal malposition, or forceps delivery.[27, 28]
 
Ο παροδικός πονοκέφαλος μετά την επισκληρίδιο είναι η πιο συνηθισμένη επιπλοκή, σε ποσοστό 2-3%.
  Postdural puncture headache (PDPH) most likely results from cerebral vasodilatation or from the traction of cranial structures due to leakage of cerebrospinal fluid from the site of dural puncture. It occurs with similar frequency with each method of analgesia (spinal block, 1.5-3%; epidural block, 2%; combined spinal/epidural [CSE], 1-2.8%).
 
Μπορεί να προκαλέσει παροδική κατακράτηση ούρων και επίσχεση.
  Urinary retention during labor is not uncommon, but it appears to be more likely with regional analgesia.[58] Patients in labor and postpartum should be observed for possible bladder distension, particularly when associated with suprapubic pain during uterine contraction. Urinary retention during labor is treated with catheterization
 
Ο παροδικός πυρετός αποτελεί μια επίσης επιπλοκή της επισκληριδίου. 
Fever, in association with epidurals,[53, 54]is seen more often in nulliparous women (19% of nulliparous women, 1% of multiparous women).[55] The incidence is nearly 24% per some studies.[55] The odds ratio of fever incidence is 5.6. The association of fever with epidural analgesia is complex. Some authors attribute it to placental infection, whereas others believe it to be noninfectious. Both randomized and observational studies have demonstrated that the neonates of women who received epidural analgesia are more likely to be evaluated and treated with antibiotics because of concern about infection.[56] From Medscape Education Clinical Briefs   Epidural Anesthesia Does Not Increase Maternal Temperature During Labor CME News Author: Lara C. Pullen, PhD
 
Ο κνησμός, η ναυτία και ο εμετός είναι επίσης επιπλοκές της επισκληριδίου.
  • Pruritus is a commonly seen with regional opioid administration. It is more likely to occur with spinal or CSE block (41-85%) than with epidural block alone (1.3-26%).The etiology appears to be modulation of nociceptive reception, not histamine release. Thus, treatment with antihistamines such as diphenhydramine is not indicated, although antihistamines are often used for soporific effects.
  • Nausea and vomiting occur commonly in laboring patients as an accompaniment of visceral pain. Neuroaxial analgesia block effectively diminishes or eliminates this visceral pain but can also precipitate nausea and vomiting. The mechanism is a decrease in blood pressure affecting the area postrema in the medulla or the cephalad spread of opioids to chemoreceptor trigger zone.
 Η επισκληρίδιος κατά την τοποθέτηση, μπορεί να προκαλέσει παροδική βραδυκαρδία στο έμβρυο. 
Fetal bradycardia occurs in 8% of cases.  Fetal bradycardia after induction of regional analgesia may result from decreased cardiac output, decreased uterine perfusion, or uterine tetany caused by maternal hypotension.[52] 
 
Προοπτικές μελέτες δείχνουν ότι η επισκληρίδιος δεν αυξάνει την πιθανότητα για χρόνιο πόνο στη μέση 
Chronic back pain has been shown to be associated with epidural analgesia in retrospective studies.[41] On the contrary, prospective cohort studies and one small, randomized controlled trial have found no significant association.[42, 43, 44, 45, 46, 47, 48] Local tenderness at the site of epidural or spinal placement and transient backache are relatively common, particularly if placement of the block was difficult. This usually clears within several days to 3 weeks and may be related to superficial irritation of the skin or periosteal irritation or damage.  Postpartum backache may also be related to hormonal changes, softening of maternal ligaments, and mechanical changes (eg, exaggerated lumber lordosis, maternal weight gain). Although short-term back pain is common, it does not appear to be related to the use of regional analgesia. Similarly, no causal relationship exists between the use of epidural analgesia and the development of long-term postpartum backache. 
 
Η επισκληρίδιος καθυστερεί κατά 30 λεπτά το πρώτο στάδιο (μέχρι την τελεία διαστολή) και κατά 15 λεπτά το δεύτερο στάδιο του τοκετού, αυξάνοντας έτσι σε μικρό βαθμό την πιθανότητα χρήσης εμβρυουλκίας. 
 Labor is slightly prolonged with epidural analgesia.[16, 21, 49, 50]The first stage is prolonged by nearly 30 minutes, and the second stage by 15 minutes. The prolongation of the second stage of labor increases the need for instrumental delivery (odds ratio [OR], 2.1).[51]However, the reason for this increase with epidural remains unexplained. The most likely explanations include motor blockade preventing the mother from pushing, a lower threshold for instrumental delivery, and an association of higher frequency of persistent occipitoposterior presentation[2] The rate of cesarean delivery remains unchanged.[51] 
 
Η επισκληρίδιος δεν επηρεάζει αρνητικά τη γαλακτοφορία και το θηλασμό. 
  • Breastfeeding success does not depend on the use of regional analgesia.[3, 57]
Μπορεί να προκαλέσει συμπτώματα από το Κεντρικό Νευρικό Σύστημα, όπως ζάλη, εμβοές, μεταλλική γεύση, μούδιασμα της γλώσσας και του στόματος, ψευδή ομιλία, παράξενη συμπεριφορά, διέγερση, απώλεια συνείδησης, ευτυχώς σπανιότατα και παροδικά.
  • Central nervous system toxicity may include dizziness, tinnitus, metallic taste, numbness of tongue and mouth, slurred speech, bizarre behavior, muscle fasciculation and excitation, convulsion, or loss of consciousness.
Μπορεί να αποτύχει σαν μέθοδος και η επίτοκος να συνεχίζει να πονάει σε ποσοστό 2-5%. 
 Inadequate or failed block happens more often with epidural than spinal block. The failure rate is as high as 2-5%. In 10-15% of cases, the pain relief is incomplete.[59] The high failure rate may be related to the inexperience of practitioners or rapid progression of labor.
Μπορεί επίσης να προκαλέσει αναλγησία σε μεγαλύτερη έκταση, βάθος και διάρκεια και το μούδιασμα να αργήσει να υποχωρήσει. 
 Dense or prolonged epidural block can occur rarely after long continuous infusions or repeated bolus dosing. Τhe increasing use of dilute local anesthetics has decreased the incidence of prolonged or dense block. The resulting significant motor blockade can be bothersome to the patient and the nursing staff. This may also make the voluntary maternal expulsive efforts more difficult during the second stage of labor and lead to prolonged epidural blocks in the postpartum period, particularly if epinephrine is added to the anesthetic solution.
 

25/1/13

Βιταμίνη D και εγκυμοσύνη
Η βιταμίνη D προσλαμβάνεται από τις τροφές, πλούσια πηγή είναι τα λιπαρά ψάρια (σολομός, ρέγγες, σαρδέλες) και τα αυγά, κύρια όμως πηγή είναι η παραγωγή από το ανθρώπινο σώμα, μέσω της πρόσληψης υπεριώδους ηλιακής ακτινοβολίας από το δέρμα.
Είναι γεγονός ότι μεγάλο μέρος του πληθυσμού έχει χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D παρόλο που ζούμε σε χώρα με ήλιο. Μεγαλύτερο κίνδυνο έχουν οι παχύσαρκες γυναίκες, οι χορτοφάγοι, αυτές με σκούρο μελαχρινό δέρμα, όσες δεν εκτίθενται στον ήλιο ή μόνιμα βάζουν αντηλιακό με υψηλό δείκτη προστασίας.
Επαρκή επίπεδα της βιταμίνης βοηθούν στη σωστή οστική ανάπτυξη του βρέφους και μειώνει τον κίνδυνο άσθματος και διαβήτη στην παιδική ηλικία.
Πληθώρα πρόσφατων μελετών περιγράφουν μείωση του κινδύνου πρόωρου τοκετού, υπέρτασης και προεκλαμψίας, διαβήτη κύησης, αυτισμού του παιδιού:
·  Vitamin D Deficiency in Pregnancy Linked to Low Birth WeightVitamin D levels in early pregnancyare closely related to birth weight, head circumference, and ponderal index, but not placental growth, in term infants.
  ·  Maternal Serum Levels of 25-Hydroxy-Vitamin D During Pregnancy and Risk of Type 1 Diabetes in the OffspringDo higher maternal vitamin D levels protect children from developing type 1 diabetes? ... 1 diabetes after intake of vitamin D supplements during ...
·  More Evidence Vitamin D May Reduce Autism Risk... in the US living in states with higher levels of UVB exposure are much less likely to develop autism than those living in states with lower UVB levels.
Το Βρετανικό Κολέγιο Μαιευτήρων Γυναικολόγων προτείνει επίσημα την κάλυψη του πληθυσμού με μικρή δόση βιταμίνης D:
Το Αμερικανικό Κολέγιο Μαιευτήρων Γυναικολόγων είναι σαφώς πιο επιφυλακτικό.
Δεν προτείνει ακόμα τη συνταγογράφηση βιταμίνης σε όλες τις εγκύους ούτε έλεγχο των επιπέδων στο αίμα, παρά μόνο στις ομάδες υψηλού κινδύνου. Οι συνιστώμενες δόσεις χορήγησης είναι 1000-2000 μονάδες την ημέρα και σίγουρα όχι μεγαλύτερη.
Η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας ακόμα πιο επιφυλακτική πρόσφατα ανακοίνωσε ότι δε φαίνεται να υπάρχει ευεργετικός ρόλος για την προεκλαμψία και το διαβήτη κύησης:
http://www.who.int/elena/titles/vitamind_pregnancy/en/index.html
…και για πολύ ψαγμένους, η Βιβλιοθήκη Cochrane, το Ευαγγέλιο ημών των ιατρών για τις αξιόλογες μελέτες και τα αξιόπιστα συμπεράσματα, σε ανάλυση της βιβλιογραφίας αναφέρει ότι καμία ευνοϊκή δράση δεν έχει αποδειχθεί:
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

  • Υπάρχει αυξημένη ανάγκη πρόσληψης στην κύηση και υφίσταται κάποια ευεργετική δράση για την έγκυο και το έμβρυο.   Μπορείτε άνετα να παίρνετε τη χαμηλή δόση των 600 μονάδων που υπάρχουν στα συνήθη βιταμινούχα σκευάσματα.
  • Αν ανήκετε σε ομάδα κινδύνου, ελέγχουμε τα επίπεδα στο αίμα (25υδροξυ-βιταμίνη D) και άφοβα δίνουμε μεγαλύτερη δόση για να διορθώσουμε το έλλειμμα.

  • Προφανώς η βιταμίνη D δεν είναι πανάκεια, μην πανικοβάλλεστε αν τυχόν δεν πήρατε στην εγκυμοσύνη σας και μην ξεχνάτε ότι δυστυχώς στην ιατρική υπάρχουν παροδικές «μόδες» και παράλληλα αναπτυσσόμενες βιομηχανίες εξετάσεων και φαρμάκων. Περιμένουμε περισσότερες μελέτες και επίσημη τεκμηρίωση από τα επίσημα κέντρα λήψης αποφάσεων και δεν κάνουμε βιαστικές κινήσεις, ειδικά στο ευαίσθητο κεφάλαιο τη εγκυμοσύνης.

18/1/13

Απλές οδηγίες για την εγκυμοσύνη και τον τοκετό

Η εγκυμοσύνη και ο τοκετός είναι ένα εξαιρετικό κεφάλαιο στη ζωή του ζευγαριού. Σκοπός μας είναι να απαλείψουμε το φόβο και τις δικαιολογημένες ανησυχίες σας και να βοηθήσουμε στις τυχόν δύσκολες στιγμές, ώστε να απολαύσετε κάθε στιγμή της εγκυμοσύνης και το ανεκτίμητο δώρο μιας νέας ζωής.
Η τελευταία περίοδος πριν τη σύλληψη είναι το μόνο χειροπιαστό χρονικό σημείο για να καθορισθεί η διάρκεια της κύησης. Έτσι, μετράμε με εβδομάδες και όχι με μήνες και το μέτρημα ξεκινά από την πρώτη ημέρα της τελευταίας περιόδου (αν και η γυναίκα έχει επαφή και συλλαμβάνει περίπου 2 εβδομάδες μετά). H κύηση διαρκεί συνολικά 40 εβδομάδες.
H πρώτη επίσκεψη στο ιατρείο είναι και η πλέον σημαντική. Πέρα από τη διάγνωση της εγκυμοσύνης με κλινική εξέταση, τεστ εγκυμοσύνης και υπέρηχο, γίνεται μια διεξοδική αναδρομή στο ιστορικό και τυχόν προϋπάρχοντα ιατρικά προβλήματα. Σε εσάς μπορεί απλά να φανεί μια απλή συζήτηση, εμείς όμως θα έχουμε μία σαφή εικόνα για το αν η εγκυμοσύνη είναι ή όχι υψηλού κινδύνου. Θα οργανώσουμε έγκαιρα τις δέουσες εξετάσεις και τον τακτικό έλεγχο.

Oι πρώτες 12 εβδομάδες είναι σημαντικές. Περιλαμβάνει την εμφύτευση και την πλήρη διάπλαση του εμβρύου, και πολύ συχνά ταλαιπωρεί τη μητέρα με ναυτία, εμετούς, ακόμα και πόνους και μικροαιμορραγίες. Μια νέα μητέρα ίσως βρει αυτή την περίοδο την πλέον ψυχοφθόρο, όταν η εγκυμοσύνη είναι τόσο μικρή και έχει τόσους μήνες μπροστά κι έχει ήδη τόσα προβλήματα. Οι αρχικές επισκέψεις είναι λοιπόν πολύ σημαντικές. Με τακτικά, ακίνδυνα υπερηχογραφήματα θα βεβαιώνουμε ότι το μωρό είναι καλά και θα δίνουμε τις κατάλληλες συμβουλές για να λύνουμε τα προβλήματα και να προλαμβάνουμε τυχόν επιπλοκές.
Σε αυτή τη φάση της κύησης πρέπει στα μέτρα του δυνατού να βεβαιωθούμε ότι το μωρό αναπτύσσεται φυσιολογικά και να αποκλείσουμε εγκαίρως ανωμαλίες, με πλέον συνήθη το σύνδρομο Down.
Στο υπερηχογράφημα της αυχενικής διαφάνειας στις 12 περίπου εβδομάδες ελέγχουμε αδρά τη διάπλαση του εμβρύου και μετράμε την αυχενική διαφάνεια. Αυτή είναι μια μικρή ποσότητα υγρού που φυσιολογικά μαζεύεται στο πίσω μέρος του λαιμού του εμβρύου. Σε μωρά με σύνδρομο Down (μογγολισμό) αυτή βρίσκεται συχνά αυξημένη. Ταυτόχρονα ελέγχουμε τις τιμές δυο ορμονών στο αίμα της μητέρας. Όλα αυτά μαζί μας λένε αν το μωρό έχει αυξημένες πιθανότητες να έχει σύνδρομο Down. Με τη μέθοδο αυτή μπορούμε να ‘μαντέψουμε’ το σύνδρομο Down στο 89% των περιπτώσεων.
Η αυχενική διαφάνεια: Η μαύρη περιοχή ανάμεσα στις δύο λευκές γραμμές στον αυχένα του εμβρύου.

Τότε συζητάμε με το ζευγάρι αν πρέπει να προχωρήσουμε σε αμνιοπαρακέντηση (λήψη με λεπτή βελόνα λίγου αμνιακού υγρού που περιβάλλει το μωρό –αυτό περιέχει εμβρυϊκά κύτταρα που εξετάζονται στο μικροσκόπιο και είναι η εξέταση που μας διαβεβαιώνει). Η απόφαση για την αμνιοπαρακέντηση είναι ακόμα πιο επιτακτική σε γυναίκες άνω των 35 ετών λόγω του αυξημένου κινδύνου. Το σύνδρομο Down είναι πιο συχνό όσο πιο μεγάλη είναι σε ηλικία η μητέρα. Έτσι για μια 20χρονη ο κίνδυνος να γεννήσει πάσχον μωρό είναι 1 στα 1500, σε μια 30χρονη 1 στα 900, σε μια 35χρονη 1 στα 350, σε μια 38χρονη 1 στα 170, στα 40 είναι 1 στα 100 και στα 42 είναι 1 στα 50. Από την άλλη, η αμνιοπαρακέντηση έχει κίνδυνο αποβολής 1 στα 300 περίπου.
Θα κάνουμε επίσης κάποιες άλλες εξετάσεις αίματος για να προλάβουμε τυχόν προβλήματα στη συνέχεια της κύησης και τον τοκετό. Ελέγχουμε τον αιματοκρίτη, την ομάδα αίματος και την παρουσία στίγματος για τη μεσογειακή αναιμία καθώς και την ανοσία της μητέρας σε μια σειρά από λοιμώξεις (ηπατίτιδα Β και C, μεγαλοκυτταροϊό, ερυθρά, τοξόπλασμα, λιστέρια, σύφιλη, AIDS). Πολλές από αυτές τις εξετάσεις ίσως ακούγονται ακραίες ή και προσβλητικές για το ζευγάρι. Είναι όμως ο καθιερωμένος διεθνώς έλεγχος της εγκύου και περιλαμβάνει λοιμώξεις που μπορούν να απειλήσουν άμεσα το έμβρυο. Αρκεί να λεχθεί ότι αν μία έγκυος είναι φορέας του AIDS, ο κίνδυνος μετάδοσης στο μωρό είναι 30%, ενώ, με έγκαιρη διάγνωση, χορήγηση αγωγής στην έγκυο και αποφυγή θηλασμού, ο κίνδυνος γίνεται μόλις 2%.
Συζητάμε τα ναι και τα όχι στην εγκυμοσύνη βάσει τεκμηριωμένων επιστημονικών δεδομένων και απορρίπτουμε ανόητους μύθους και δοξασίες. Έτσι το ζευγάρι θα ξέρει τι να περιμένει, τι να προσέχει και τι να αποφεύγει χωρίς άγχος και ανασφάλεια. Και βέβαια θα υπάρχει μια 24ωρη γραμμή επικοινωνίας για να απαντάμε σε κάθε ερώτηση και ανησυχία, όσο απλοϊκή κι αν ακούγεται. Η πιο σημαντική υπηρεσία του γιατρού σ’ αυτή την κρίσιμη περίοδο της ζωής σας είναι η ευαισθησία και η συνεχής διακριτική καθοδήγηση, ώστε το ζευγάρι να νιώθει ανά πάσα στιγμή ασφάλεια και σιγουριά.
Το δεύτερο τρίμηνο, μέχρι τις 28 εβδομάδες είναι συνήθως η πιο ήρεμη περίοδος. Το μωρό είναι αρκετά μεγάλο, τα σημαντικά υπερηχογραφήματα έχουν ήδη γίνει και τυχόν ανωμαλίες και προβλήματα έχουν αποκλειστεί. Η ναυτία σταματά και η έγκυος μπορεί να χαλαρώσει λίγο και να απολαύσει την αίσθηση του μωρού της να ‘ζωντανεύει’ και να κινείται μέσα στην κοιλιά της.
Στο σημαντικό υπερηχογράφημα β επιπέδου στο διάστημα μεταξύ 21 και 24 περίπου εβδομάδων, εξετάζονται όλα τα όργανα στο σώμα του μωρού και αποκλείεται η μεγάλη πλειοψηφία ανωμαλιών διάπλασης. Οι επισκέψεις γίνονται λιγότερο τακτικές αλλά εξίσου σημαντικές με προσεκτικό έλεγχο της μητέρας (πίεση, λεύκωμα στα ούρα, αύξηση βάρους) και της ανάπτυξης του εμβρύου. Το ζευγάρι έχει το χρόνο να ηρεμήσει, να έχει κάποιες ημέρες ξεκούρασης, πριν μεγαλώσει πολύ το μωρό και κάνει τις μετακινήσεις δύσκολες. Η γραμμή επικοινωνίας βέβαια παραμένει ανοιχτή για τα παραμικρά ‘πονάκια’ ή ‘αυξημένα υγρά’. Σιγά σιγά θα προετοιμαστούμε για τις τελευταίες εβδομάδες και τον τοκετό.

Το τρίτο τρίμηνο το έμβρυο και η μητέρα μεγαλώνουν πλέον αισθητά και οι κινήσεις δυσχεραίνονται. Στις 28 εβδομάδες ελέγχεται το σάκχαρο της μητέρας για να αποκλειστεί διαβήτης της κύησης. Στις 32 περίπου εβδομάδες με υπερηχογράφημα (Doppler) ελέγχεται η ανάπτυξη του εμβρύου και η ροή αίματος στα ζωτικά αγγεία -του ομφάλιου λώρου, της αορτής και του εγκεφάλου- του μωρού. Συνηθισμένα προβλήματα οι ενοχλήσεις χαμηλά στην κοιλιά, πίσω στη μέση, εντερικές διαταραχές (δυσκοιλιότητα) λόγω πίεσης της μήτρας επί των γειτονικών οργάνων. Σταδιακά πληθαίνουν τα ‘πετρώματα’, οι προπαρασκευαστικές ωδίνες δηλαδή που δε διαρκούν πολύ και είναι ακανόνιστες, συχνά όμως θα ενοχλήσουν και θα ανησυχήσουν την πρωτόπειρη έγκυο. Οι κινήσεις του εμβρύου δε λιγοστεύουν, γίνονται όμως λιγότερο αισθητές αφού καθώς αυτό μεγαλώνει δεν έχει χώρο να κλωτσήσει με δύναμη και αρκείται σε ήπιες, σα να κολυμπάει, αλλά εξίσου καθησυχαστικές για τη μητέρα κινήσεις. Πάντως κάθε ενόχληση, πόνος, αυξημένα υγρά ή αίμα, μειωμένες κινήσεις του εμβρύου και γενικά κάθε νέο σύμπτωμα πέραν του συνηθισμένου πρέπει πάντα να περιγράφονται αναλυτικά και χωρίς καθυστέρηση.
Η στιγμή του τοκετού και της γέννησης του μωρού φαντάζει, ειδικά για την πρωτότοκο μητέρα και πατέρα σαν αξεπέραστο εμπόδιο. Το ζευγάρι συχνά αντιμετωπίζει με δέος και ανασφάλεια την τελική ευθεία. Η αλήθεια είναι ότι ο τοκετός είναι ένα γεγονός μοναδικό που βιώνεται διαφορετικά από κάθε ζευγάρι. Η εξέλιξη του είναι κάθε φορά διαφορετική, όπως πολλές πολύτοκες γυναίκες έχουν παρατηρήσει.
Με τη σωστή επίβλεψη και την έμπειρη καθοδήγηση της μαίας και του μαιευτήρα το άγχος περιορίζεται, τυχόν προβλήματα λύνονται και τελικά μένει στη μνήμη σαν η πιο συναρπαστική και γλυκιά εμπειρία. Στόχος μας είναι ο φυσιολογικός τοκετός και όλες οι ενέργειες μας αποσκοπούν στην ταχεία και ομαλή εξέλιξη του, χωρίς άσκοπες ιατρικές παρεμβάσεις.

Η έναρξη του τοκετού μπορεί να γίνει είτε όταν ‘σπάσουν τα νερά’ είτε όταν αρχίσουν επώδυνες συσπάσεις της μήτρας που έρχονται τακτικά ανά 20-30 λεπτά και σταδιακά γίνονται πυκνότερες. Το σπάσιμο των νερών (ρήξη θυλακίου- να μιλάμε και σωστά ελληνικά…) δεν είναι μισή σταγόνα – το εσώρουχο θα βραχεί, μπορεί και τα πόδια, αν όχι και το πάτωμα.  Οι επώδυνες συσπάσεις συνήθως εντοπίζονται σε όλη την έκταση της μήτρας, σπανιότερα μόνο χαμηλά στη λεκάνη ή και μόνο πίσω στη μέση. Το μόνο βέβαιο είναι η σύντομη διάρκεια του πόνου (περίπου για μισό λεπτό) και η ρυθμική του επανάληψη. Αντίθετα, τα ‘πετρώματα’ της μήτρας (ή ψευτόπονοι, ή προπαρασκευαστικές ωδίνες Braxton-Hicks) δεν πονάνε πολύ, διαρκούν λιγότερο, δεν πυκνώνουν σταδιακά και συνήθως υποχωρούν μετά τη λήψη Buscopan ή με ένα χλιαρό λουτρό.
Σε κάθε περίπτωση, ειδικά αν δεν είστε σίγουρη, θα επικοινωνήσετε μαζί μου ή με τη μαία μας, (κινητά ενεργά καθόλο το 24ωρο) και θα σας πούμε αν ήρθε η ώρα να ξεκινήσετε με ηρεμία για το Μαιευτήριο. Εκεί θα σας περιμένει η ίδια καθώς και η Προϊσταμένη που θα φροντίσει τη σύντομη διαδικασία της εισαγωγής και θα είναι πάντα σε ετοιμότητα για οτιδήποτε χρειαστούμε. Σας συστήνουμε ανεπιφύλακτα να κάνετε επισκληρίδιο, μία τεκμηριωμένα επί δεκαετίες ασφαλή και αποτελεσματική μέθοδο αναλγησίας. Η δυνατότητα επισκληριδίου αναισθησίας έχει αποτελέσει επανάσταση καθώς λυτρώνει τη μητέρα από τον πόνο της γέννας χωρίς να θέτει σε κίνδυνο αυτή ή το μωρό (το αντίθετο ισχύει, το μωρό παίρνει λιγότερο οξυγόνο όταν η μητέρα υποφέρει) και χωρίς να καθυστερεί την εξέλιξη του τοκετού. Σήμερα σε κάθε γυναίκα επιβάλλεται να συζητηθεί και να προσφερθεί η επισκληρίδιος.

Πέρα από τη σωματική καταπόνηση, οφείλουμε όμως να αντιμετωπίσουμε και το ψυχολογικό στρες. Κύριο ρόλο παίζει η στενή καθημερινή σχέση εμπιστοσύνης που θα αναπτύξουμε στη διάρκεια των εννέα μηνών. Η μικρή μας ομάδα μπορεί να εγγυηθεί ότι στην αίθουσα τοκετού θα συναντήσετε τα ίδια γνώριμα πρόσωπα που θα μπορείτε άφοβα να εμπιστευτείτε.
Κατά τη διάρκεια του τοκετού θα εξηγούμε και θα ενημερώνουμε συνεχώς το ζευγάρι για κάθε εξέλιξη. Θα έχουμε τη μητέρα και το μωρό κάτω από συνεχή παρακολούθηση. Με υπομονή θα περιμένουμε τον τοκετό να εξελιχθεί, φροντίζοντας να υπάρχει η σωστή ισορροπία με τακτικές αποτελεσματικές συσπάσεις που δε θα θέτουν το μωρό σε κίνδυνο. Με τον καρδιοτοκογράφο θα παρακολουθούμε συνεχώς την καρδιά του μωρού ώστε να  φανεί εγκαίρως αν τυχόν ταλαιπωρηθεί και παρουσιάσει έλλειψη οξυγόνου. Προτεραιότητα μας είναι ο φυσιολογικός τοκετός και καταφέρνουμε να κρατάμε τα ποσοστά καισαρικής χαμηλότερα του 15% (ευρωπαϊκού μέσου όρου) με υπομονή και ασφαλείς μαιευτικούς χειρισμούς.  Η πραγματικά άψογη οργάνωση της αίθουσας τοκετών εγγυάται πλήρη κάλυψη σε κάθε περίπτωση ανάγκης.

Ιδιαίτερα σημαντική όμως είναι και η περίοδος μετά τον τοκετό, οι 40 ημέρες της λοχείας. Τα πιθανά προβλήματα (μικροαιμορραγίες και πονάκια, δυσκολίες στο θηλασμό, δυσκοιλιότητα, αιμορροΐδες, ψυχολογικά προβλήματα) ακούγονται ασήμαντα, μπορεί όμως να ταλαιπωρήσουν και να αγχώσουν το ζευγάρι.
Καθημερινός λοιπόν έλεγχος στο Μαιευτήριο και τακτική επικοινωνία και μετά το εξιτήριο από την Κλινική. Η φροντίδα μας, να μη το ξεχνάμε, δε λήγει με το τέλος των 9 μηνών. 

ΑΠΛΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ


  • Η φυσιολογική δραστηριότητα (καθημερινή εργασία, μετακινήσεις, περίπατοι, ψώνια, ήπια άθληση, μπάνια σε καθαρές θάλασσες) επιτρέπεται στη φυσιολογική εγκυμοσύνη. Ταυτόχρονα  η έγκυος ενθαρρύνεται να μην ταλαιπωρεί τον εαυτό της με πολύωρη βάδιση ή ορθοστασία. Έχει  αποδειχθεί ότι γυναίκες που παραμένουν όρθιες επί 8 ώρες στη δουλειά έχουν αυξημένο κίνδυνο αποβολής και πρόωρου τοκετού.
  • Απαγορεύονται δραστηριότητες και σπορ όπως καταδύσεις, ορειβασία, σκι στο βουνό και στη θάλασσα, ατμόλουτρα, σάουνα.
  • Η λήψη φαρμάκων πρέπει να αποφεύγεται στην εγκυμοσύνη. Όταν όμως υπάρχει η κατάλληλη ένδειξη και πάντα κατόπιν συζήτησης με το γιατρό η λήψη επιβάλλεται για να προστατέψει και την έγκυο και το μωρό της.
  • Το μόνο που ξεκάθαρα απαγορεύεται στην εγκυμοσύνη είναι το κάπνισμα, ενεργητικό ή παθητικό. Στερεί οξυγόνο από το μωρό και προκαλεί αυξημένες αποβολές, μείωση του τελικού βάρους γέννησης και προωρότητα με εξαιρετικά κακή επίδραση στη μελλοντική ανάπτυξη του παιδιού, καθώς και κίνδυνο για αιφνίδιο βρεφικό θάνατο.
  • Η σεξουαλική επαφή επιτρέπεται μέχρι και τον όγδοο μήνα με λίγη προσοχή και προτίμηση σε στάσεις που διευκολύνουν την έγκυο.
  • Η οδήγηση αυτοκινήτου επιτρέπεται, απλά επιβάλλεται περισσότερη προσοχή. Επιβάλλεται η εφαρμογή ζώνης ασφαλείας καθόλη τη διάρκεια της κύησης είτε ως οδηγός ή συνοδηγός. Απλά όταν η εγκυμοσύνη μεγαλώσει, πρέπει το οριζόντιο τμήμα της ζώνης να εφαρμόζει κάτω από την κοιλιά και το διαγώνιο από πάνω της, ώστε η μήτρα να μην πιέζεται άμεσα από τη ζώνη.
  • Η βαφή μαλλιών και νυχιών επιτρέπεται στην εγκυμοσύνη, καθώς δεν υπάρχει καμιά επιστημονική απόδειξη ότι βλάπτει το μωρό.
  • Η πολύωρη εργασία σε ηλεκτρονικό υπολογιστή έχει αποδειχθεί ότι δε βλάπτει καθόλου (π.χ. λόγω ακτινοβολίας) την εγκυμοσύνη.
  • Μια επίσκεψη στον οδοντίατρο επιβάλλεται στην αρχή της εγκυμοσύνης. Έχει αποδειχθεί ότι η ενεργός ουλίτιδα είναι συνήθης στην εγκυμοσύνη και αυτή με τη σειρά της καλλιεργεί μικρόβια που οδηγούν σε πρόωρο τοκετό.
  • Καλό είναι να κρατηθείτε μακριά από γάτες. Μην ασχολείστε με το φαγητό και τα απορρίμματα της γάτας σας. Φοράτε γάντια όταν κάνετε κηπουρική.
  • Προσοχή στις παρακάτω τροφές (πολύ σπάνια θα προκαλέσουν πρόβλημα γι’αυτό μην ανησυχήσετε αν ήδη φάγατε στην αρχή της εγκυμοσύνης σας):
Να αποφεύγονται μαλακά τυριά όπως καμεμπέρ, ροκφόρ, μπρι, στίλτον. Επιτρέπονται: φέτα, γραβιέρα, κασέρι, τσένταρ, ένταμ, έμενταλ, γκούντα, μοτσαρέλα, παρμεζάνα.
Όχι στο φρέσκο γάλα που δεν είναι παστεριωμένο.
Όχι στο συκώτι /εντόσθια/ πατέ /φουα γκρα/ μύδια/ στρείδια.
Όχι στο ημίρρευστο παγωτό χωνάκι που βγαίνει από το μηχάνημα.
Απαιτείται προσεκτικό πλύσιμο χεριών πριν και μετά την επαφή /κόψιμο / μαγείρεμα κάθε ωμού κρέατος.
Τα έτοιμα φαγητά του εμπορίου πρέπει να ξαναζεσταίνονται σε επίπεδα βρασμού.
Τα αυγά πρέπει να τηγανίζονται/ βράζονται μέχρι  το ασπράδι και ο κρόκος να γίνουν στερεά.
Καλό είναι να αποφεύγετε προϊόντα με φιστίκια  στην εγκυμοσύνη αν ο σύντροφος σας ή κάποιο παιδί σας έχει άσθμα, έκζεμα, αλλεργία την άνοιξη ή αλλεργία σε τροφές. Έτσι πιστεύεται ότι μειώνεται η πιθανότητα ανάλογων αλλεργιών στο μωρό όταν γεννηθεί.
Τα φρέσκα λαχανικά /σαλάτες πρέπει να σαπουνίζονται διεξοδικά.

Η υγιεινή δίαιτα περιλαμβάνει:

  • Άμυλο (ψωμί, δημητριακά, πατάτες, κορν φλεικς, ζυμαρικά, ρύζι). Είναι το κύριο μέρος της διατροφής, πλούσιο σε υδατάνθρακες, πρωτεΐνες, βιταμίνες Β. Οι τροφές τύπου κορν φλεικς, ολ μπραν είναι πλούσιες σε σίδηρο και φυλλικό οξύ και μειώνουν τις στομαχικές ενοχλήσεις.
  • Γάλα και γαλακτοκομικά. Είναι πλούσια σε ασβέστιο και πρωτεΐνη και επιβάλλεται ένα με δύο γεμάτα ποτήρια φρέσκο γάλα την ημέρα. Προτιμάτε τα ημιαποβουτυρωμένα (έχουν ίδια ποσά ασβεστίου και πρωτεΐνης, χωρίς το περιττό λίπος). Όχι στο εβαπορέ (λίγες βιταμίνες). Εμπλουτισμένα σε ασβέστιο γάλατα, τύπου Calciplus, έχουν σαφή επιπλέον ευεργετική δράση.
  • Κρέας, ψάρι, αυγά, όσπρια. Πλούσια σε πρωτεΐνες. Ψήνετε καλά και αποφεύγετε τα πολλά λιπαρά.
  • Τροφές με λιπαρά και ζάχαρη. Τρώτε αραιά και σε μικρές ποσότητες.
  • Βιταμίνες όπως το φυλλικό οξύ είναι απαραίτητες στην εγκυμοσύνη. Πλουσια σε φυλλικό οξύ είναι τα φασόλια, φακές, φρούτα, λαχανικά, χυμό πορτοκάλι. Το φυλλικό οξύ μπορεί να προλάβει ανωμαλίες στο έμβρυο όπως ανεγκεφαλία, δισχιδή ράχη και ανωμαλίες στη διάπλαση του στόματος. Γι’ αυτό το λόγο θα σας συστήσουμε πρόσθετη λήψη σκευάσματος φυλλικού οξέος για τις πρώτες εβδομάδες της εγκυμοσύνης. 
Θεωρείται φυσιολογικό να αυξηθεί το βάρος σας  κατά 10-12 κιλά στην εγκυμοσύνη.

Για πρακτικούς λόγους χωρίζουμε την εγκυμοσύνη σε τρεις περιόδους

Η πρώτη, μεταξύ 0-12 εβδομάδες (πρώτοι δυόμισι μήνες). Πρέπει να πάρετε 1-2 κιλά.
Τη δεύτερη μεταξύ 12-28 εβδομάδες (οι επόμενοι 4 μήνες), πρέπει να πάρετε 300-400 γραμμάρια την εβδομάδα, άρα το πολύ 6,5 κιλά.
Την τρίτη, μεταξύ 28-40 εβδομάδες (τελευταίοι δυόμισι μήνες), παίρνετε 1-3 κιλά το μήνα.
Δεν πρέπει να υπερβείτε τα 12 κιλά γιατί αυξάνονται έτσι οι επιπλοκές της εγκυμοσύνης (διαβήτης κύησης, προβλήματα στην ανάπτυξη του εμβρύου, υπέρβαρα μωρά με δυσκολίες στον τοκετό). Επιπλέον μπορεί να δυσκολευτείτε αρκετά να χάσετε στο μέλλον αυτά τα περιττά κιλά.
Πού πάνε αυτά τα κιλά ;
Το τελειόμηνο μωρό ζυγίζει περίπου 3,3 κιλά.
Η μήτρα μεγαλώνει κατά 900 gr.
Ο πλακούντας ζυγίζει 600 gr.
Το αμνιακό υγρό ζυγίζει 800 gr.
Το στήθος μεγαλώνει κατά 400 gr.
Το αίμα στην κυκλοφορία  αυξάνεται κατά 1,25 κιλό.
Κατακράτηση ύδατος στους ιστούς κατά 2 κιλά.
Αύξηση υποδόριου λίπους κατά 1,7 κιλό.
Το βάρος του εμβρύου είναι το αγαπημένο θέμα συζήτησης στην εγκυμοσύνη. Όλοι θέλουν να ξέρουν πόσο ζυγίζει το μωρό, γίνονται συγκρίσεις με προηγούμενες εγκυμοσύνες ή με άλλες γυναίκες και όλοι ανησυχούν αν τυχόν το μωρό δεν ‘παίρνει πολύ βάρος’ και φορτώνουν τη μητέρα με άγχος και τύψεις. Καλό είναι λοιπόν να ξεκαθαρίσουμε ότι ο υπολογισμός του βάρους στα υπερηχογραφήματα ελάχιστη αξία έχει. Σημασία έχει οι επιμέρους μετρήσεις (κεφαλή, περίμετρος κοιλίας, μηριαίο οστό) να είναι φυσιολογικές και ακόμα σημαντικότερο να υπάρχει φυσιολογικός ρυθμός αύξησης αυτών σε διαδοχικά υπερηχογραφήματα. Επιπλέον το φυσιολογικό εύρος του βάρους είναι μεγάλο, έτσι ο μέσος όρος του βάρους γέννησης στο τέλος των 9 μηνών είναι 3,28 κιλά αλλά κάλλιστα μπορεί σε υγιή μωρά να κυμαίνεται από τα 2,9 ως τα 3,9 κιλά. Ενδεικτικά λοιπόν ο μέσος όρος βάρους είναι:
Στις 28 εβδομάδες 1,15 κιλά (όταν ‘μπούμε στον 7ο’).
Στις 32 εβδομάδες 1,81 κιλά (όταν ‘μπούμε στον 8ο’).
Στις 34 εβδομάδες 2,22 κιλά.
Στις 36 εβδομάδες 2,65 κιλά (όταν ‘μπούμε στον 9ο’).
Στις 38 εβδομάδες 3 κιλά.
Στις 40 εβδομάδες 3,28 κιλά (συμπλήρωση 9 μηνών).

ΝΑΥΤΙΑ ΚΑΙ ΕΜΕΤΟΙ ΣΤΗΝ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ

Είναι ένα από τα συνήθη συμπτώματα του πρώτου τρίμηνου και οφείλεται στην απότομη αύξηση των ορμονών της εγκυμοσύνης. Συνήθως αλλά όχι απαραίτητα παρατηρείται το πρωί. Κάποιες τυχερές γυναίκες μπορεί να μην έχουν καθόλου ναυτία. Μετά τις 12 εβδομάδες σταδιακά υποχωρεί.
Απλές οδηγίες που μπορεί να βοηθήσουν:
  •  Μικρά, συχνά γεύματα.
  • Όταν η ναυτία είναι έντονη μην πιεστείτε να φάτε για το καλό του μωρού. Το μωρό θα ενοχληθεί μόνο όταν η μητέρα φτάσει σε κατάσταση μαρασμού από την ασιτία.
  • Προτεραιότητα είναι η λήψη υγρών και η αποφυγή αφυδάτωσης. Μικρές, συχνές γουλιές νερό λοιπόν.
  • Σηκωθείτε με αργές κινήσεις από το κρεβάτι το πρωί.
  • Αν η ναυτία συμβαίνει μόλις σηκώνεστε από το κρεβάτι, προτού σηκωθείτε φάτε κράκερ ή ξερό τοστ ή μπισκότο.
  • Τροφές με τζίντζερ (ειδικά μπισκότα, τσάι, ακόμα κι ένα ποτήρι τζιτζιμπύρα) ή χάπια μειώνουν το αίσθημα ναυτίας. Το ίδιο φαίνεται να ισχύει σε μικρότερο βαθμό για το χαμομήλι.
  • Το μεταλλικό νερό (απλό ή αφρίζον) επίσης βοηθά.
  •  Σε κάθε περίπτωση πρέπει να συζητήσουμε το πρόβλημα καθώς πολλές
άλλες παθήσεις προκαλούν ναυτία (γαστρίτιδα, ουρολοιμώξεις, παθήσεις  ενδοκρινών αδένων) και τα παραπάνω ‘γιατροσόφια’ δε βοηθούν πάντα.

ΑΣΚΗΣΗ ΚΑΙ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ
Η άσκηση ενδείκνυται στη φυσιολογική εγκυμοσύνη και μπορεί να ξεκινήσει νωρίς, από το πρώτο τρίμηνο, κατόπιν συζήτησης.
Τα οφέλη είναι ποικίλα:
  • Ενδυναμώνει το μυϊκό σύστημα που υποβοηθά τον τοκετό (κοιλιακοί και μύες περινέου).
  • Βελτιώνει την κυκλοφορία του αίματος, ελαττώνει την πίεση και την καρδιακή συχνότητα.
  • Βελτιώνει τη στάση του σώματος.
  • Ενισχύει ψυχολογικά την έγκυο και προλαμβάνει την κατάθλιψη.
  • Προλαμβάνει την οστεοπόρωση.
  • Βοηθά στην ταχύτερη επαναφορά της φυσικής κατάστασης και του σωματικού βάρους μετά τον τοκετό.
ΑΠΛΕΣ  ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ
  • Επιτρέπεται: Βάδιση, σταθερό ποδήλατο, κολύμβηση, ασκήσεις κοιλιακών.
  • Η άσκηση πρέπει να αρχίζει και να τελειώνει σταδιακά.
  • Η μέλλουσα μητέρα πρέπει να φορά ελαφρά ρούχα και ενισχυμένο στηθόδεσμο.
  • Η καρδιακή συχνότητα της μητέρας δεν πρέπει να υπερβαίνει τις 140 σφύξεις το λεπτό- είναι εντάξει όσο μπορεί να συζητά κατά τη διάρκεια της άσκησης.
  • Σταματάμε αμέσως αν υπάρχει πόνος, αίσθηση ζάλης ή ταχυπαλμίας.
  • Επιβάλλεται η κατανάλωση μεγάλων ποσοτήτων νερού.
  • Όχι σε ασκήσεις με γρήγορες αλλαγές κατεύθυνσης, άλματα ή βαθιά καθίσματα.
  • Μετά το πρώτο τρίμηνο απαγορεύεται η άσκηση σε ύπτια θέση (ανάσκελα) γιατί υπάρχει κίνδυνος λιποθυμίας.
ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΚΑΙ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΜΩΡΟ ΜΑΣ
Ειδικά αν είναι το πρώτο σας μωρό, είναι φυσικό να μην ξέρετε ακριβώς τι θα χρειαστεί το μωρό σας και τι προβλήματα θα συναντήσετε (σίτιση, ύπνος, κωλικοί), θα ακούσετε δε πολλές αντικρουόμενες συμβουλές από συγγενείς και φίλους. Για να μην πελαγώσετε και αγχωθείτε χωρίς λόγο και να αποφύγετε άσκοπες αγορές, μπορείτε να συζητήσετε στο ιατρείο μας ή κατ’ιδίαν με την Παιδίατρο μας, την Κυρία Μιχαηλίδου.

ΒΑΣΙΚΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΘΗΛΑΣΜΟ
 Από νωρίς, μετά τις 28-30 εβδομάδες κύησης, θα αρχίσουμε να προετοιμάζουμε τους μαστούς για το θηλασμό. Η προετοιμασία περιλαμβάνει ήπιες έλξεις στη θηλή προκειμένου σταδιακά να επιμηκυνθεί και να γίνει πιο ανθεκτική και υπεραιμική. Ταυτόχρονα πλύσιμο με οινόπνευμα συμβάλλει στο να σκληρύνει, ώστε να μην τραυματιστεί εύκολα στην έναρξη του θηλασμού.
Θα κάνουμε κάθε προσπάθεια να πετύχουμε πλήρη σίτιση με μητρικό γάλα, χωρίς συμπλήρωμα. Το μητρικό γάλα είναι πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά αλλά και πολύτιμες πρωτεΐνες και αντισώματα.
Η τοποθέτηση του μωρού στο στήθος γίνεται άμεσα, την ίδια ημέρα της γέννησης. Το γάλα δεν πρόκειται να έρθει για δύο τουλάχιστον ημέρες, πρέπει όμως έγκαιρα να δοθεί το θηλαστικό ερέθισμα που θα ενεργοποιήσει το αντανακλαστικό της γαλακτοφορίας.
Τις πρώτες ημέρες η μαία μας αλλά και το μαιευτικό προσωπικό στο Ιασώ θα σας καθοδηγούν και θα σας δείξουν τη σωστή τοποθέτηση του μωρού στο στήθος. Θα παρακολουθούμε τη σταδιακή διόγκωση του στήθους, ημέρα με την ημέρα. Στόχος είναι ο εύκολος, αποκλειστικός θηλασμός, χωρίς να τραυματιστούν οι θηλές αλλά και να μη βαρύνει υπερβολικά το στήθος (να μην ‘πετρώσει’).
Επί της ουσίας, βήμα-βήμα θα είμαστε κοντά σας και σ’αυτή την τελευταία δοκιμασία. Ο θηλασμός συχνά αγχώνει την ήδη  πελαγωμένη μητέρα, με συνεχή καθοδήγηση και συμβουλές όμως θα τα καταφέρουμε. Μεταξύ μας, τα απολύτως απαραίτητα  θρεπτικά συστατικά και αντισώματα υπάρχουν ήδη από το πρώτο γάλα (πύαρ). Ακόμα λοιπόν κι αν δε καταφέρουμε να θηλάσουμε για μεγάλο χρονικό διάστημα, το μωρό έχει από νωρίς ωφεληθεί. Το τελευταίο πράγμα που θέλουμε είναι μία μητέρα φορτωμένη με τύψεις!

    ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΒΛΑΣΤΙΚΩΝ ΚΥΤΤΑΡΩΝ
Στη διάρκεια της εγκυμοσύνης σας πιθανότατα θα ακούσετε για τη δυνατότητα λήψης αίματος από τον ομφάλιο λώρο μετά τη γέννηση του μωρού. Τα τελευταία χρόνια έχει πράγματι αναπτυχθεί η τεχνολογία λήψης και αποθήκευσης βλαστικών κυττάρων από το αίμα του ομφαλίου λώρου. Τα κύτταρα αυτά μπορούν, κατόπιν επεξεργασίας, να καταψυχθούν και στο μέλλον δυνητικά να χρησιμοποιηθούν για τυχόν αιματολογικές παθήσεις, αντί της μεταμόσχευσης μυελού των οστών.
Η αλήθεια είναι ότι η τεχνολογία αυτή παρουσίασε τα τελευταία χρόνια θεαματική εξέλιξη και είναι αδύνατο να προβλεφθούν οι περαιτέρω εξελίξεις στα επόμενα 10-15 χρόνια.
Οφείλουμε λοιπόν να σας ενημερώσουμε για τη δυνατότητα λήψης, με την προφανή επιφύλαξη ότι το φυλλάδιο αυτό ανά διετία θα ανανεώνεται.
Ακολουθούν τα ξεκάθαρα δεδομένα, χωρίς ασαφείς υποσχέσεις, σύμφωνα με τη βιβλιογραφία στα τέλη του 2010.
  • Η λήψη του αίματος είναι απλή, ακίνδυνη για τη μητέρα και το νεογνό και είναι πράγματι μοναδική χρονικά ευκαιρία- ο λώρος θα αποφραχθεί λίγα λεπτά μετά και τα κύτταρα αυτά θα χαθούν.
  • Στην Αμερική ήδη έχουν αποθηκευθεί 350000 δείγματα αίματος ομφαλίου λώρου.
  • Μέχρι τώρα έχει χρησιμοποιηθεί το αίμα ομφαλίου λώρου για μετάγγιση σε      5000-6000 περιστατικά. Το ένα τρίτο αυτών είναι σε ασθενείς με λευχαιμία και το ένα τέταρτο με κληρονομική γενετική ασθένεια.
  • Είναι απίθανο το παιδί σας να νοσήσει από αυτές τις αιματολογικές παθήσεις αλλά και δεν είναι βέβαιο ότι το αίμα αυτό, όταν χρησιμοποιηθεί, θα αποτελέσει  οριστική θεραπεία. Η τεκμηριωμένη επιστημονικά πιθανότητα υπολογίζεται σήμερα στο 1 στα 2700.
  • Επίσης δεν είναι βέβαιο ότι θα μπορεί το αίμα να χρησιμοποιηθεί για κάποιο άρρωστο αδελφάκι του, καθώς θα πρέπει να υπάρχει συμβατότητα μεταξύ τους στα αντιγόνα HLA. Στις ΗΠΑ πάντως υπολογίζεται ότι 1000 οικογένειες το χρόνο έχουν παιδί με πρόβλημα υγείας που θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί με αίμα ομφαλίου από αδελφάκι του.
  • Είναι αλήθεια πάντως ότι οι δυνητικές εφαρμογές συνεχώς επεκτείνονται και, ακόμα και αν το αποθηκευμένο δείγμα σας δεν είναι συμβατό όταν το χρειαστείτε, θα μπορείτε πιθανότατα, στα πλαίσια ενός ήδη παγκόσμια αναπτυσσόμενου δικτύου τραπεζών αποθήκευσης να δικαιούστε συμμετοχή και να εξασφαλίσετε ξένο, συμβατό δείγμα.
Στην Ελλάδα υπάρχουν πλέον εταιρείες που συνεργάζονται με εγκεκριμένες τράπεζες στο εξωτερικό, που αναλαμβάνουν, με ειδικό συμβόλαιο, την επεξεργασία και αποθήκευση. Στο Ιασώ η φύλαξη είναι πρακτικά δωρεάν με κόστος 200 ευρώ για τη διαχείριση του δείγματος.
Έχουμε σχετικά διαφημιστικά φυλλάδια στο ιατρείο μας και για όλες τις άλλες εταιρείες φύλαξης και μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί τους για επιπλέον πληροφορίες.


 Πάνω απ’όλα ψυχραιμία!
 Μην ακούτε συμβουλές και ιστορίες τρόμου από συγγενείς και φίλους γιατί είναι όλες, αν όχι λανθασμένες, σίγουρα υπερβολικές. Θα είμαστε συνεχώς δίπλα σας για κάθε απορία και πρόβλημα. Χωρίς άγχος λοιπόν, απολαύστε την εγκυμοσύνη σας.

Αλέξανδρος Καλογερόπουλος